خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا می بقدح ریز و ببد مست مدهمصلحت نیست جز این مصلحت از دست مده
۲
بیخطا سنگدلان شیشه دل می شکننددل بدینطایفه تا صبر و توان هست مده
۳
ماهی شست بتانیم و بدین دام خوشیمیارب آزادی ما هرگز ازین شست مده
۴
گر شوی کشته پی سرو بلندی باریهمت از دست بهر مرتبه پست مده
صفحهٔ ۱ از ۲