خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوح اگر طوفان او افسانه مردم شدهصد چو آن طوفان در آب دیده ما گم شده
۲
شهسوارا، تا تو جولان میکنی بر رخش نازبس سر پاکان که خاک راه و زیر سم شده
۳
تند میرانی و بس کز هر طرف آهیست گرممرکبت غرق عرق از فرق سر تا دم شده
۴
سوختم تا شب سگش را خفته دیدم بر زمینبهر او خاکستر من بستر قاقم شده
صفحهٔ ۱ از ۲