خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دود چراغ خوردنم کرد چو لاله دل سیهگل ندهد بغیر از این آب و هوای خانقه
۲
مومن و بت پرست را کعبه و دیر قبله شدکافرم ار مرا بود غیر در تو قبله گه
۳
گرچه بجستجوی مه فتنه شوند مرد و زنگر تو به بام بر شوی کس نکند نگه به مه
۴
هرکه شراب میخورد بیرخ ساقیی چو توعمر عزیز میکند در سر کار می تبه
صفحهٔ ۱ از ۲