خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامی نهاده آنمه از زلف تاب دادهصیاد وار چشمش خود را بخواب داده
۲
دشنام تلخ بوده او را جواب اگر همصد ره سلام ما را یکره جواب داده
۳
زان مست گریه ام من کز آن دو لعل میگونخونابه دلم را رنگ شراب داده
۴
با زهر چشمش ایدل نوش لبش چه جوییپیکان غمزه بنگر کز زهر آب داده
صفحهٔ ۱ از ۲