خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و کنار از من دیوانه گرفتیکردی سفر از چشم و بدل خانه گرفتی
۲
چون مهر نمودی و من از خویش بریدمبد مهر شدی خوی به بیگانه گرفتی
۳
فریاد از این قصه که درد دل ما راهرچند شنیدی همه افسانه گرفتی
۴
من مست خراباتم از آنشب که تو ایشوخمستان و غزلخوان ره میخانه گرفتی
صفحهٔ ۱ از ۲