خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم شبی گوش رضا بر حال زار من نهیوانگه که خواب آید ترا سر در کنار من نهی
۲
کی مرهم داغم شوی ای آرزوی جان منصد داغ اگر دستت دهد بر جان زار من نهی
۳
گشتم غبار راه تو تا بگذری گاهی به منلبکن بپوشی چشم اگر پا بر غبار من نهی
۴
من چون بغم خو کرده ام ایسرو خواهم خار غمبرداری از راه کسان بر رهگذار من نهی
صفحهٔ ۱ از ۲