خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با دل چه چاره سازم کز آرزوی روییصد پاره گشت و دارد هر پاره آرزویی
۲
هر سو بمهربانی در کار من طبیبیمن خود هلاک مردن از داغ تندخویی
۳
مردیم از خموشی بگذار تا برآریماز گریه هایهایی وز ناله هایهویی
۴
رسوای شهر و کویم آخر چنین برآیداورا که یار باشد همچون تو جنگجویی
صفحهٔ ۱ از ۲