خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنده یی کردی چو گل مارا چو بلبل سوختیشوخیی کردی و گل را شیوه یی آموختی
۲
بود با خوبان عالم صد نظر بازی مرایکنظر کردی که چشمم از دو عالم دوختی
۳
سوختم آن دم که میگفتم حدیث حسن توخنده یی کردی نهان و همچو شمع افروختی
۴
یاد داری بیوفا کز گرمی بازار حسنبوسه یی با صد خریداری بما نفروختی
صفحهٔ ۱ از ۲