خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه یکساعت طبیب جان بیمارش توییگر پس از صد سال خواهد مرد خوندارش تویی
۲
گرچه از مستی در آزارم ولی جام دلمبه بود گر نشکنی چون هم خریدارش تویی
۳
یکنفس هر کسکه دید این تندی خوی تو گفتوای بر جان دل افکاری که دلدارش تویی
۴
بر رخش آن سبزه خط میخورد چونگل بخارجانفدای آن گلی کز نازکی خارش تویی
صفحهٔ ۱ از ۲