خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند از بتان فریفته آب و گل شویآدم شوی اگر سگ اصحاب دل شوی
۲
سررشته گوش دار وز زنار غم مخورزنار از آن بهست که پیمان گسل شوی
۳
بیدوست ره مرو که نگردی بخود عزیزچون خار سعی کن که بگل متصل شوی
۴
می خور ولی چنان نه که از چشم اعتبارگر خود کنی مشاهده خود خجل شوی
صفحهٔ ۱ از ۲