خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بنده حسنیم و گرفتار نگاهیعالم بر ما یک جو و فردوس به کاهی
۲
زنهار عنان ادب از کف منه ایشاهکاینخانه عشقست چه رندی و چه شاهی
۳
زنار پرستی کن و سررشته نگهدارکز ترک وفا نیست بتر هیچ گناهی
۴
کاریست غم عشق که هرچند برآیدحاصل نشود هیچ بجز ناله و آهی
صفحهٔ ۱ از ۲