خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کعبه گر میطلبی سعی کن آرام مجویمحمل از چرخ مخواه و شتر از بام مجوی
۲
وعده کام ز شیرین دهنان هست هلاکیاد ناکامی فرهاد کن و کام مجوی
۳
همدم خاص سگ او شو و بگریز ز خلقیعنی امید دل از دوستی عام مجوی
۴
هرکه در بند کسی نیست گرفتار خودستصید زلفش شو و آزادی ازین دام مجوی
صفحهٔ ۱ از ۲