خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بردی دلم اگرچه ندارم شکایتیدل باز ده که با تو بگویم حکایتی
۲
ما بنده توییم چرا بی‌عنایتی؟کس دل به بندگی ننهد بی عنایتی
۳
از درد دل نهایت کارم پدید نیستدرد دل است این که ندارد نهایتی
۴
از آب خضر و آتش موسی غرض توییهرکس کند ز قصه حسنت روایتی
صفحهٔ ۱ از ۲