خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیرم دل من از غم دیوانه زیست باریدر عالم از غم دل وارسته کیست باری
۲
ایشمع از آن پریرو و دیوانه گر نگشتیاین گریه از چه داری و آن خنده چیست باری
۳
هرچند مهر گردون رحمی بکس نداردبر من بچشم رحمت گردون گریست باری
۴
ای من غلام رویت گر میکنی قبولمپیش من این غلامی آزادگی است باری
صفحهٔ ۱ از ۲