خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همه لطف و با منت این همه ناز و سرکشیبا همه کس خوشی چرا با من خسته ناخوشی
۲
غیر مرا که سوختی با همه ساختی به مهرآب حیات مردمی در نظر من آتشی
۳
ای دل و جان عاشقان گرم مران که خلق رادل نبود به جای خود تا تو فراز ابرشی
۴
بی‌غم جان‌گداز تو شاد نِیَم به زندگیشادیم از تو بس بود این که مرا به غم کشی
صفحهٔ ۱ از ۲