خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می خور که در سرای جهان نیست محکمیبا داست چون حباب درین خانه خرمی
۲
می خور که سنگ حادثه خواهد شکستگر شیشه سپهری و گر ساغر جمی
۳
ساقی بیا که دیو اجل در سرای ماستصدگونه چاره ساخته بیچاره آدمی
۴
گر در وجود ماست شکستی چو مه چه غمخورشید عشق را نرسد دره یی کمی
صفحهٔ ۱ از ۲