خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آب حیوان کاتشم از لعل نوشین میزنیگر یک نفس پیشت زنم بر چهره صد چین میزنی
۲
چون آفتابی مهربان با جمله ذرات جهانبا من که دارم مهر تو دایم دم از کین میزنی
۳
شیرین چه باشد پیش تو صد جان شیرین میدهیآندم که شکر خنده یی از لعل نوشین میزنی
۴
گر شیخ صنعان را بود ترسابتی رهزن چه شدتوبت مسلما نزاده یی آتش چه در دین میزنی
صفحهٔ ۱ از ۲