خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقصود عاشقان دو عالم لقای توستمطلوب طالبان به حقیقت رضای توست
۲
هر جا که شهریاری و سلطان و سروریستمحکوم حکم و حلقه به گوش گدای توست
۳
بودم بر آن که عشق تو پنهان کنم ولیکشهری تمام غلغله و ماجرای توست
۴
هر جا که پادشاهی و صدری و سروریستموقوف آستان در کبریای توست
صفحهٔ ۱ از ۳