خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از صومعه رختم به خرابات برآریدگرد از من و سجادهٔ طامات برآرید
۲
تا خلوتیان سحر از خواب درآیندمستان صبوحی به مناجات برآرید
۳
آنان که ریاضت کش و سجاده نشینندگو همچو ملک سر به سماوات برآرید
۴
در باغ امل شاخ عبادت بنشانیدوز بحر عمل دُرِّ مکافات برآرید
صفحهٔ ۱ از ۲