خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز تا به عهد امانت وفا کنیمتقصیرهای رفته به خدمت قضا کنیم
۲
بیمغز بود سر که نهادیم پیش خلقدیگر فروتنی به در کبریا کنیم
۳
دارالفنا کرای مرمت نمیکندبشتاب تا عمارت دارالبقا کنیم
۴
دارالشفای توبه نبستهست در هنوزتا درد معصیت به تدارک دوا کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳