خلوتی با سهراب سپهری
ای همه سیماها
آوار آفتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرای ما زمزمه ای ، در کوچه ما آوازی نیست.
۲
شب، گلدان پنجره ما را ربوده است.
۳
پرده ما ، در وحشت نوسان خشکیده است.
۴
اینجا، ای همه لب ها ! لبخندی ابهام جهان را پهنا می دهد.
صفحهٔ ۱ از ۴