خلوتی با سهراب سپهری
تارا
آوار آفتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تارم فرود آمدم ، کنار برکه رسیدم.
۲
ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد.رشته عطری گسست. آب از سایه افسوسی پر شد.
۳
موجی غم را به لرزش نی ها داد.
۴
غم را از لرزش نی ها چیدم، به تارم بر آمدم، به آیینه رسیدم.
صفحهٔ ۱ از ۲