خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آستین بر روی و نقشی در میان افکنده‌ایخویشتن پنهان و شوری در جهان افکنده‌ای
۲
همچنان در غنچه و آشوب استیلای عشقدر نهاد بلبل فریاد خوان افکنده‌ای
۳
هر یکی نادیده از رویت نشانی می‌دهندپرده بردار ای که خلقی در گمان افکنده‌ای
۴
آنچنان رویت نمی‌باید که با بیچارگاندر میان آری حدیثی در میان افکنده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳