خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر لذت ترک لذت بدانیدگر شهوت نفس، لذت نخوانی
۲
هزاران در از خلق بر خود ببندیگرت باز باشد دری آسمانی
۳
سفرهای عِلْوي کند مرغ جانتگر از چنبر آز بازش پرانی
۴
ولیکن تو را صبر عنقا نباشدکه در دام شهوت به گنجشک مانی
صفحهٔ ۱ از ۴