خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیارکه برّ و بحر فراخست و آدمی بسیار
۲
همیشه بر سگ شهری جفا و سنگ آیداز آن‌که چون سگ صیدی نمی‌رود به شکار
۳
نه در جهان گل رویی و سبزهٔ زنخیستدرخت‌ها همه سبزند و بوستان گلزار
۴
چو ماکیان به در خانه چند بینی جور؟چرا سفر نکنی چون کبوتر طیار
صفحهٔ ۱ از ۱۴