خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در ستایش علاءالدین جوینی صاحب دیوان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آدمی که نظر با یکی ندارد و دلبه صورتی ندهد صورتیست لایعقل
۲
اگر همین خور و خوابست حاصل از عمرتبه هیچ کار نیاید حیات بی‌حاصل
۳
از آنکه من به تأمل درو گرفتارمهزار حیف بر آن کس که بگذرد غافل
۴
نظر برفت و دل اندر کمند شوق بماندخطا کنند سفیهان و عهده بر عاقل
صفحهٔ ۱ از ۱۲