خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۳
قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوا بسبزه گهر ریخت بلبل آب از چشمتو لاله وار نشین چشم جان پر خون دار
۲
دگر بروی خوش گل که دیده دوخته مرغچو دیده ز آتش گل سوخت پاو سر هموار
۳
بسکه بلبل چشم بر روی خوش گل دوختهلاله وارش چشم پرخون زآتش گل سوخته
۴
تقطیع: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
صفحهٔ ۱ از ۵۷