خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۴ - دایره تدویر
قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصال تا بشبش بر در تو کیست مگرتنی که جز بسر سر تواند این رفتار
۲
خسارت از چه خورم هرگز این سزاست ز عقلچه خود هنر پی نشو و نماست در این کار
۳
ولی نبود شکر در خور تو بازم دهکه هستم از طلبت زار و تو از آن بیزار
۴
اگر ز شاخ شکر گفته ام بهست رواستبه خون جگر، حق آنم گهر رواست نثار
صفحهٔ ۱ از ۳