خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۱۰ - دایره تدویر
قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاندنشاید آنکه کند کس دریغ ازو دینار
۲
رهی بر تو که دریای پر دری آمدکه تا دهانش پر از در کنی و سیم نثار
۳
اهلی که فشاتد بر تو در پرشاید که کنی دهانش پر در
۴
تقطیع: مفعول مفاعلن فعولن
صفحهٔ ۱ از ۱۲