خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآید
قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن تو آفت درونهاوی تنگدل از تو سینه ما
۲
رخت دل و دین ببردی از منای گلرخ شوخ سر و بالا
۳
دیدم گل آنجمالی جاییرفتم ز قرار خویش آنجا
۴
بی حسن توام چنین جگر ریشجز تیر تو مرهمی مبادا
صفحهٔ ۱ از ۴