خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۶ - سبب نظم کتاب
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا سوزی شبی با خویشتن بودچو فانوس آتشم در پیرهن بود
۲
شبی روشن چو صبح نیک روزانکواکب چون چراغ مه فروزان
۳
فلک را بس گل از کوکب شکفتههمه چون یاسمین در شب شکفته
۴
شبی بس روشن و مه همچو شب بازبه شبدیز فلک در جلوه ناز
صفحهٔ ۱ از ۶