خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۲۰ - جدایی افکندن باد میان پروانه و شمع
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو کردند آن دو تن دلسوزی آغازفلک کرد از حس بنیاد کین باز
۲
فلک را رسم و آیین خود همین استفلک تا بود و باشد این چنین است
۳
ز فانوس خیال چرخ پا بستفراغ عاشقان صورت کجا بست
۴
ز مهرش شاد اگر روزی نشینیچو شب گردد بدان مهرش نه بینی
صفحهٔ ۱ از ۸