خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۲۳ - آواره شدن پروانه از بزم شمع
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو جمعی را بلایی پیش آیدملامت بر زبونان بیش آید
۲
گر از برق بلا آتش فروزدبه غیر از خرمن عاشق نسوزد
۳
چو صیاد از پی نخجیر راندزبونتر صید مسکین بازماند
۴
اگر بر رهگذر صد مور آیدبر او کافتاده باشد زور آید
صفحهٔ ۱ از ۴