خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۲۷ - مناجات کردن پروانه
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا آن بنده با عهد و پیوندکه دارد بازگشتی با خداوند
۲
بکام خویش اگر چندی رود راهچو باز آید نیاز آرد بدرگاه
۳
بنالد گاهی از سوز و گدازیچبمالد بر زمین روی نیازی
۴
بجوشد بحر الطاف خداییز گرداب غمش بخشد رهایی
صفحهٔ ۱ از ۶