خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۳۷ - تضرع کردن شمع پیش عنبر و التماس مواصلت با پروانه
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب حالی است عشق و دردمندیکه با پستی کشد کار بلندی
۲
که گر شانشهی درویش گردیدعا گوی غلام خویش گردی
۳
چو شمع از عنبر آن احوال بشنیدنیاز و دردمندی مصلحت دید
۴
زبان بگشاد و گفت از روی عزتکه ناید از تو جز بوی محبت
صفحهٔ ۱ از ۷