خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ - در ستایش
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرین خیال محقق شود به بیداریکه روی عزم همایون ازین طرف داری
۲
خدای را که تواند گزارد شکر و سپاسیکی منم که به مدحش کنم شکرباری
۳
ندید دشمن بی‌طالع آنچه از حق خواستکه یار با سر لطف آمدست و دلداری
۴
تو یاد هر که کنی در جهان بزرگ شودمگر که دیگرش از یاد خویش بگذاری
صفحهٔ ۱ از ۴