خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - تنبیه و موعظت
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ روز جوانی و عهد برنایینشاط کودکی و عیش خویشتن رایی
۲
سر فروتنی انداخت پیریم در پیشپس از غرور جوانی و دست بالایی
۳
دریغ بازوی سرپنجگی که برپیچدستیز دور فلک ساعد توانایی
۴
زهی زمانهٔ ناپایدار عهد شکنچه دوستیست که با دوستان نمی‌پایی
صفحهٔ ۱ از ۸