خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تاب ضبط ناله ندارد خدای رااز ما مجوی گریه بی های های را
۲
آید به چشم روشنی ذره آفتاببر هر زمین که طرح کنی نقش پای را
۳
مشتاق عرض جلوه خویش ست حسن دوستاز قرب مژده ده نگه نارسای را
۴
آشفتگی بر اوج فنا بال می زندای شعله داغ گرد و نگه دار جای را
صفحهٔ ۱ از ۴