خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش وقت اسیری که برآمد هوس ماشد روز نخستین، سبد گل قفس ما
۲
مهتاب نمکسار بود باده ما راای بی مزه بی روی تو بزم هوس ما
۳
حیرت زده جلوه نیرنگ خیالیمآیینه مدارید به پیش نفس ما
۴
آوازه شرع از سر منصور بلند استاز شبروی ماست شکوه عسس ما
صفحهٔ ۱ از ۳