خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خداوند خردمند و جهان داور داناوی به نیروی خرد بر همه کردار توانا
۲
ای به رفتار و به دیدار ز زیبائی و خوبیسرو نوخاسته آسا مه ناکاسته مانا
۳
به ادا پایه فزایا به نظر عقده گشایابه کرم ابر عطایا به غضب برق سنانا
۴
به نگه خسته نوازا به سخن بذله طرازابه قلم غالیه سایا به نفس عطرفشانا
صفحهٔ ۱ از ۳