خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟از حیا روی به ما گر ننماید چه عجب؟
۲
بودش از شکوه خطر ور نه سری داشت به منبه مزارم اگر از مهر بیاید چه عجب؟
۳
رسم پیمان به میان آمده خود را نازمگفته باشد که ز گفتن چه گشاید چه عجب؟
۴
شیوه ها دارد و من معتقد خوی ویمشوقم از رنجش او گر بفزاید چه عجب؟
صفحهٔ ۱ از ۳