خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اختری خوشتر ازینم به جهان می بایستخرد پیر مرا بخت جوان می بایست
۲
به زمینی که به آهنگ غزل بنشینمخاک گلبوی و هوا مشک فشان می بایست
۳
بر نتابم به سبو باده ز دور آوردنخانه من به سر کوی مغان می بایست
۴
به گرایش خوشم اما به نمایش خوارمپرسشی چند ز یارم به زبان می بایست
صفحهٔ ۱ از ۳