خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچنیست غیر از سیمیا عالم، به سودایش مپیچ
۲
موجه از دریا، شعاع از مهر حیرانی چراست؟محو اصل مدعا باش و بر اجزایش مپیچ
۳
آسمان وهم ست از برجیس و کیوانش مگوینقش ما هیچ ست بر پنهان و پیدایش مپیچ
۴
آخر از مینا به جاه و پایه افزون نیستیبنده ساقی شو و گردن ز ایمایش مپیچ
صفحهٔ ۱ از ۳