خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبان نه آن کنند که کس را زیان رسددل برد تا دگر چه از آن دلستان رسد؟
۲
دارد خبر دریغ و من از سادگی هنوزسنجم همی که دوست مگر ناگهان رسد
۳
مقصود ما ز دیر و حرم جز حبیب نیستهر جا کنیم سجده بدان آستان رسد
۴
دردی کشان میکده در هم فتاده اندنازم به خواریی که به من زین میان رسد
صفحهٔ ۱ از ۴