خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلطکان خود از طرز بیان تو غلط بود غلط
۲
آن که گفت از من دلخسته به پیش تو رقیبکه غلط بود به جان تو غلط بود غلط
۳
غنچه را نیک نظر کردم ادایی داردوین که ماند به دهان تو غلط بود غلط
۴
دل نهادن به پیام تو خطا بود خطاکام جستن ز لبان تو غلط بود غلط
صفحهٔ ۱ از ۳