خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟ترا که هست و نیاشامی از بهار چه حظ؟
۲
خوش ست کوثر و پاکست باده ای که دروستاز آن رحیق مقدس درین خمار چه حظ؟
۳
چمن پر از گل و نسرین و دلربایی نیبه دشت فتنه ازین گرد بی سوار چه حظ؟
۴
به ذوق بی خبر از در درآمدن محومبه وعده ام چه نیاز و ز انتظار چه حظ؟
صفحهٔ ۱ از ۳