خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبکروحم بود بار من اندکچرا نشماری آزار من اندک
۲
تنم فرسوده در بند تو بسیاردلت بخشوده بر کار من اندک
۳
از این پرسش که بسیارست از توشد اندوه دل زار من اندک
۴
همانا زان حکایتها که دارمشنیدستی ز غمخوار من اندک
صفحهٔ ۱ از ۳