خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خود را همی به نقش طرازی علم کنمتا با تو خوش نشینم و نظاره هم کنم
۲
خواهی فراغ خویش بیفزای بر ستمتا در عوض همان قدر از شکوه کم کنم
۳
قاتل بهانه جوی و دعا بی اثر بیاکز گریه آبگیری تیغ ستم کنم
۴
طفل ست و تندخوی ببینم چه می کند؟رامم ولی به عربده دانسته رم کنم
صفحهٔ ۱ از ۳