خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنماختراعی چند در آداب صحبت می‌کنم
۲
ناتوانم برنتابم صدمه لیک از فرط آزتا درآویزد به من اظهار طاقت می‌کنم
۳
گویی از دشواری غم اندکی دانسته استمی‌کشد بی‌جرم و می‌داند مروت می‌کنم
۴
در تپش هر ذره از خاکم سویدای دل استهرچه از من رفت و هم بر خویش قسمت می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳