خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر انجام محبت طرح آغاز افگنممهر بردارم ازو تا هم بر او بازافگنم
۲
در هوای قتل سر بر آستانش می نهمتا به لوح مدعا نقش خداساز افگنم
۳
لاف پرکاری ست صبر روستایی شیوه راخواهمش کاندر سواد اعظم ناز افگنم
۴
صعوه من هرزه پروازست بو کز فرط مهربیخودش در آشیان چنگل باز افگنم
صفحهٔ ۱ از ۴